شروع اما نه چنان شیرین

اینجا را به اجبار ساختم. شاید مثل وبلاگ های قبلی که به اجبار ساختم اما بعد برام حس خونه داشتند بعد ها اینجا هم حس خوبی به من بده. زندگی من سالهاست که با نوشتن گره خورده و این نوشتن خیلی کمک کننده بوده در روزهای سختم. امیدوارم که اگر اینجا موندنی شدم، روزهای خوبی را ثبت کنم

به امید روزهای بهتر، که خواسته زیادی نیست. به امید اینکه زندگی برامون گذشته را جبران کنه. به امید تمام شدن، نشدن ها، نرسیدن ها. به امید لبخند روی لبهامون