قلب من بدون نقاب

ساعت های پایانی سال ۴۰۴ و همه میدونیم که این سال چقدر برای تک تک ما سخت بود.

چند ساعت دیگر ماه نو داریم

یک: دیروز عجب روزی بود. حمله به میدان شهدا تهران و اداره برق. کلی در مورد فروشگاه اتکا در خیابان شهبازی حرف دارم براتون بزنم، اما خوب بهتره سکوت کنم. اول پیروزی مجموعه فروشگاه های خوشه آسیب دیدن. کلی مغازه و فروشگاه و ماشین آسیب دیدن. تا جایی که من از دوستامون اون سمت شنیدم حوالی چهار و پنج عصر دوباره حمله شده به همون نقطه. ما ی دوست خانوادگی داریم که سمت خشکبارچی میشینه. خیلی ترسیده بود. یکی از دوستام سمت اتوبان امام علی هستند که اون اصلا داشت سکته می کرد. خلاصه که خیلی بد بود

دوشنبه بیست و پنج اسفند را شروع کردیم. اسفندی که چقدر اتفاق درون خودش داشت. چقدر ضربان قلبمون را بالا برد. مرگ را در مقابلمون قرار داد و هنوز فرصت داده تا نفس بکشیم.

براتون قبلا گفته بودم  که ما عید قرار بود مهمان راه دور داشته باشیم

دیروز بدو بدو رفتیم تو خیابون محل زندگیمون و چند تا کار انجام دادیم.

شنبه صبحتون بخیر

جمعه همگی بخیر

دیشب از ساعت حدود دوازده جنگنده بالای شهر بود

حدود چهار یا پنج تا انفجار من شنیدم

بعد مگه می رفت!!

این وسط صداهای جدید می اومد 

صدای سوت!! ریز پرنده بود، پهپاد بود نمی دونم!

فقط اینکه طوری صدا می اومد انگار پشت پنجره ما بود

ما وقتی انفجار شدید باشه میریم بخش راهرو خونه 

*******************************

نت خونه تمام شده و نتونستم شارژ کنم

الان هم با نت گوشی وصل شدم

الان دوباره امتحان کردم شد

*********************

باید تا یازده و نیم کارهای امروز صبح را انجام بدم

بعدش برم نزدیک خونه خرید داریم

دیشب تا یازده کار می کردم

بعدش هلاک بودم از خواب

یک ساعت خوابیدم

و بعد با صدای جنگنده بیدار شدم

خوابم نبرد تا صبح

******************

هفته ی آینده دفاع چند تا دانشجو هست

قرار بود اول اسفند باشه که عقب افتاد

این دو هفته نرسیدم پایان نامه را باز خوانی کنم

خدا بخیر کنه

*****************

باز تو گروه آزمایشگاه پیام های چرت گذاشته بودن

لفت دادم

دوستم زنگ زد که مدیر پیام گذاشته

از گذاشتن پیام های تحریک آمیز این روزها خودداری کنید

و لطفا گروه را ترک نکنید!

***************

تیک کارهای این هفته م تقریبا خورده

دیشب قبل خواب چک کردم دیدم پنجشنبه و جمعه کار سنگینی ندارم

سر خودتون را گرم کنید

چیزی دست ما نبوده و نیست

ما فقط داریم با ی جریان آب جلو می رویم

متاسفانه جریان آب ما آرام و روان نبود

همیشه خوردیم به صخره های وسط آب!!

*****************

قبل جنگ ی شخصی گفته بود به اندازه دو هفته مواد غذایی و آب داشته باشید

تا نیروهای کمکی جهانی برسن!

عاموووووو دو هفته تمام شد! ما داریم برای دور چندم مواد غذایی شارژ می کنیم

من خرید زیادی نکردم

آب

خرما

نون

کنسرو هایی که ماه گذشته خریدم را هنوز نخوردیم

************

بخش زنانه وجودم دلش میخواد

صبح بره باشگاه

بعد بره ماساژ

بعد بره سالن

بعد بره پاساژ

بعد بره...

اما هیچ جا نمی تونه بره!

تا همین سوپری نزدیک خونه را گاز میده میره و میاد

***************

برعکس خیلی ها حس من این چند وقت متفاوت بود

من ی حس عجیبی داشتم

اینکه چقدر تنهاییم

چقدر بی پنهاهیم 

نمیدونم شما اینو حس کردید یا نه

حس می کنم وسط بی رحمی آدم های بد قصه ام گیر کردم

اینجا را به اجبار ساختم. شاید مثل وبلاگ های قبلی که به اجبار ساختم اما بعد برام حس خونه داشتند بعد ها اینجا هم حس خوبی به من بده. زندگی من سالهاست که با نوشتن گره خورده و این نوشتن خیلی کمک کننده بوده در روزهای سختم. امیدوارم که اگر اینجا موندنی شدم، روزهای خوبی را ثبت کنم